Het Bargoens in de wetenschap

Waarschijnlijk vanuit mijn interesse in de woonwagengeschiedenis ontstond eveneens mijn interesse in de Bargoense taal. Hoewel de jongere generaties het niet goed beheersen, groeide ik desondanks op met dit sociolect (ik weiger het een geheim- of dieventaal te noemen). Later studeerde ik Hebreeuwse taal en cultuur aan de Universiteit van Amsterdam. Grappig is dat het

Woonwagenbewoners in de wetenschap

Het is geen geheim dat ik geïnteresseerd ben in de geschiedenis van de Nederlandse woonwagenbewoners. Vooral het concept van beeld- en identiteitsvorming boeit mij enorm. Ik overwoog zelfs om komend studiejaar een masteropleiding in Rotterdam te gaan doen, zodat ik wetenschappelijk onderzoek ernaar kan doen. Dit idee staat voorlopig even in de ijskast, maar ik

‘Om zijn stiefzoon van het leven te berooven’

Gisteravond ontdekte ik dat het Regionaal Archief Dordrecht heel veel kranten gedigitaliseerd heeft. Wat een verrijking! Ik zocht natuurlijk meteen op ‘Kroonen’ en ‘van Laarhoven’, twee van de drie familienamen die mij het meest bezighouden. Over de laatstgenoemde familie vond ik weer een spectaculair verhaal. Mijn betovergrootvader Embertus van Laarhoven overleed op 5 juni 1907

16 foto’s van mijn oma’s familie

Onlangs werd bovenstaande foto in mijn Facebook-groep ’t Dordrecht van toen geplaatst. Naar aanleiding hiervan stuurde een nicht van mijn moeder mij een heleboel foto’s toe. Eindelijk iemand die de moeite nam om naar foto’s te zoeken, eindelijk iemand die aan mij en mijn onderzoek dacht. Hoewel niet in hoge resolutie was ik toch blij

Het komen en gaan van de van Laarhovens

Zoals ik in mijn vorige post al verklapte, zou ik graag op een wetenschappelijke manier willen kijken naar de beeld- en identiteitsvorming van autochtone woonwagenbewoners in Nederland vanaf 1875. Ik kijk het allemaal nog even aan, maar de kans bestaat dat ik volgend jaar september een masteropleiding ga doen. Mits mijn onderzoeksonderwerp wordt goedgekeurd natuurlijk.

‘Een met honden bespannen voertuig’

Het meest verontrustende aan de gevangenisregisters van mijn betovergrootvader Embertus van Laarhoven vond ik — zonder twijfel, eigenlijk — de volgende twee redenen waarvoor hij veroordeeld werd. — 10 tot 12 oktober 1899 / 27 jaar / ‘het op een openbare weg een aangespannen hond niet voorzien van een behoorlijke muilkorf’ + ‘een voor een