Embertus zat veel vaker in de bak

Het BHIC heeft onlangs alle 400.000 Brabantse boeven op een rijtje gezet. En dus zocht ik meteen naar mijn beruchte betovergrootvader Embertus van Laarhoven. Tot mijn grote verbazing zat hij niet vier keer in de bak, zoals ik eerder schreef, maar véél vaker. Hier moest ik natuurlijk hard om lachen, want wat heeft die man

Cornelius in het doopboek van de Heikese kerk

Toen ik begon met mijn stamboomonderzoek, hoopte ik een antwoord te krijgen op de vraag welke kerk in Tilburg mijn voorouders bezochten. Nu ik de naam al enkele keren voorbij heb zien komen, kan ik zeggen dat dit de Sint-Dionysiuskerk (in de volksmond de Heikese kerk) moet zijn geweest. Zo staat mijn oud overgrootvader (inderdaad,

Oproep: heb jij documenten voor mij?

Zoals ik al eerder aangaf begin ik dinsdag met een cursus paleografie (zelf oefenen kan hier). Twee keer per week zal ik college volgen aan de universiteit en zal daarnaast ook huiswerk moeten maken. Hierdoor zal ik de komende weken minder bezig zijn met mijn stamboomonderzoek en dus ook minder berichten plaatsen.

3 kinderen, maar nog niet getrouwd!

Toen ik deze gezinskaart van de week weer eens bekeek, viel het me ineens op dat de eerste drie kinderen van mijn overgrootmoeder Anna Catharina Hartogs en mijn overgrootvader Wilhelmus Joannes van Laarhoven werden geboren terwijl het stel nog helemaal niet getrouwd was. Het huwelijk werd namelijk op 20 februari 1923 in Helmond voltrokken, precies

Van Lærardalr naar Laarhoven

‘Amateur-historicus’ Ad Laarhoven verrichtte veel genealogisch onderzoek naar de herkomst van het Brabantse geslacht ‘van Laerhoven’. Hierbij stuitte hij regelmatig op namen en toponiemen die op een Noordse afkomst duiden. Volgens Laarhoven zijn er sterke aanwijzingen om aan te nemen dat het geslacht afstamt van de Noormannen. Hij schreef er zelfs twee boeken over, namelijk:

Mijn fascinerende zoektocht 3/3

Het is ontzettend spannend om je stamboom uit te zoeken, ook als je familieverhalen helemaal niet zo spannend zijn (zoals op tv). Grappig is het ook als verhalen minder spectaculair blijken te zijn dan je had verwacht. Zo vertelde mijn oma altijd dat haar moeder een Vlaamse was, maar dat valt nog te bezien. Daarnaast

Mijn fascinerende zoektocht 2/3

Toen ik een tijdje terug bij mijn oma langsging en ik aan haar vertelde dat ik begonnen was met het uitzoeken van mijn stamboom, gaf ze me een doos vol documenten mee. Niet alleen oude foto’s, maar ook paspoorten, bidprentjes en familieboekjes. Oudere informatie bleek erg makkelijk op het wereldwijde web te vinden. Het is

Het vroege overlijden van Embertus

Embertus van Laarhoven vind ik tot nu toe de meest interessante figuur. Mijn oma’s grootvader zat namelijk vier keer in de gevangenis (waarover later meer) en overleed op 35-jarige leeftijd. Door zijn boevenverleden ging ik ervan uit dat hij door geweld of iets dergelijks om het leven was gekomen, maar tetanus bleek de boosdoener. Twee