Blogbreak: na 100 berichten er even tussenuit

Vandaag bestaat mijn blog precies een half jaar. In dat half jaar heb ik maar liefst 100 berichten geplaatst. Ik schrik er zelf een beetje van, haha. Aangezien ik deze lente mijn scriptie moet inleveren, heb ik besloten een welverdiende blogbreak te nemen. Ondertussen kunnen mijn vele trouwe bezoekers alles op hun dooie gemakkie teruglezen.

Wat zeggen documenten over de oorlog?

Omdat ik meer te weten wil komen over mijn familie in de Tweede Wereldoorlog, diende ik vanmorgen 4 verzoeken in bij de International Tracing Service. Wat weten zij over mijn opa, die in Wiesbaden verbleef? En hebben ze toevallig ook informatie over het lot van mijn moeders oom en mijn vaders twee ooms? Het gaat

Jan Frans was in dienst als huzaar

Zoals ik eerder vandaag al schreef, heb ik sinds gisteravond contact met de kleinzoon van Jan Frans van Laarhoven. Wilhelmus’ broer bleek in dienst te zijn geweest als huzaar, zoals soldaten genoemd werden wanneer zij bij het legeronderdeel cavalerie hoorden. Frans stuurde mij een aantal schitterende foto’s van zijn grootvader toe. Links ome Frans met

Hét portret van Bernhardina Minckhorst

Eind vorig jaar plaatste ik twee foto’s van mijn overgrootvader Willem de Prik. Ik vertelde toen dat ik geprobeerd had in contact te komen met Frans Pasztjerik, die de desbetreffende foto’s op MyHeritage had gezet. Ik had namelijk zo graag meer te weten gekomen. Blij verrast was ik dan ook toen ik gisteravond op Facebook

Ome Bart woonde in de Koningswei

In oktober vertelde ik al dat het oudste kind van mijn overgrootouders bij Wilhelmus’ broer Jan Frans van Laarhoven opgroeide. Ome Bart, zoals wij Embertus Joannes noemden, stond op de gezinskaart inderdaad als ‘pleegkind’ vermeld. Vele jaren later werd hij ingeschreven in Dordrecht, toen zijn moeder inmiddels was hertrouwd met Martinus Jansen. Later zou ome