Cremeer me en strooi me uit, alsjeblieft

Door het overlijden van mijn vader en alles wat er bij kwam, ben ik heel anders naar mijn eigen uitvaart gaan kijken. Enerzijds omdat ik mijn nabestaanden niet wil belasten, anderzijds omdat het me eigenlijk geen ene moer meer kan schelen. Eerst dacht ik dat ik mooi herdacht moest worden, nu denk ik dat dood

Ik heb emoties en die mag ik uiten

Toen ik berichtte over het verwachte maar toch onverwachte overlijden van mijn vader, zei ik voorlopig niets met mijn familiegeschiedenis te doen. Ik begon echter opvallend veel te schrijven. Misschien is dit mijn manier van verwerking. Natuurlijk leef ik momenteel in een roes, natuurlijk kom ik door het leegruimen van mijn vaders huis nog helemaal

Schrijven maakt me het gelukkigst

Het is vandaag precies een jaar geleden dat ik een bericht plaatste waarin ik aangaf op zoek te zijn naar werk. Kort daarvoor haalde ik mijn familieonderzoek offline en veranderde mijn website in een portfolio, zodat ik op zoek kon gaan naar opdrachtgevers en dus mijn journalistieke werkzaamheden na drieënhalf jaar pauze kon hervatten. Doordat

10 mooie nostalgische liedjes

Terwijl ik onderzoek doe naar mijn familiegeschiedenis, luister ik graag naar Nederlandse liedjes. Oude liedjes welteverstaan, want alleen dan krijg ik het gevoel van vroeger erbij. Het vroeger dat ik niet eens heb meegemaakt, maar waar ik wel meer van wil begrijpen. Hieronder deel ik 10 van dat soort liedjes in een willekeurige volgorde. Welke

‘Namaak-zigeuners’ en ander tuig

Doordat ik mijn betovergrootvader Cornelis Hartogs in de gevangenisregisters tegenkwam, simpelweg omdat hij een woonwagenbewoner was, werd ik nieuwsgierig naar de regels die de Nederlandse overheid destijds handhaafde. Ik verbaasde me er namelijk over dat men blijkbaar helemaal niet in een woonwagen mocht wonen. Andere Tijden maakte in 2000 een aflevering over woonwagenbewoners. Deze begint