Het weeshuis dat mijn overgrootmoeders kinderen niet opnam

Hoewel het Vereenigd Armen Wees- en Nieuw-Armhuis mijn overgrootmoeders eerste vier kinderen niet opnam, besteed ik bij dezen alsnog kort aandacht aan het gebouw. Lang geleden werd het afgebroken, maar de foto’s geven gelukkig een mooi beeld van die tijd. ‘Het weeshuis in het Kromhout.’ (bron) ‘Het Kromhout in noordoostelijke richting. Rechts het Wees- en

Het komen en gaan van de van Laarhovens

Zoals ik in mijn vorige post al verklapte, zou ik graag op een wetenschappelijke manier willen kijken naar de beeld- en identiteitsvorming van autochtone woonwagenbewoners in Nederland vanaf 1875. Ik kijk het allemaal nog even aan, maar de kans bestaat dat ik volgend jaar september een masteropleiding ga doen. Mits mijn onderzoeksonderwerp wordt goedgekeurd natuurlijk.

Mijn laatste woning in Dordrecht

Bij het zien van deze foto’s krijg ik bijna heimwee naar mijn laatste huis aan de Varkenmarkt in Dordrecht, de stad waar ik de eerste 29 jaar van mijn leven doorbracht. Wat een geweldig monumentaal pand was het toch! Het plafond was zeven meter hoog en er viel zoveel licht naar binnen. Destijds werd me

Jannetje voor de deur van haar huis

Vandaag stuitte ik per toeval op deze foto van de Schuitenmakersstraat in Dordrecht. Op nummer 2, in het eerste huis aan de linker kant, woonde mijn opa als kind. Wat de foto zo bijzonder maakt is dat zijn moeder erop staat. Geen idee wat mijn overgrootmoeder Jannetje de Groot staat te doen, maar een prachtige