Onderzoek doen naar woonwagenbewoners

Afgelopen maandag leverde ik de eerste versie van mijn bachelorscriptie in en dus studeer ik deze lente eindelijk af. Aangezien ik komend studiejaar nog even niet aan een masteropleiding begin, zal ik voorlopig genoeg tijd hebben voor mijn familieonderzoek. En daar zal ik op een bijzondere manier gretig gebruik van gaan maken.

Nog even over het logement van Jan Willemse

Naar aanleiding van mijn laatste twee posts werd ik getipt over Erfgoed Vereniging Zwaluwe. Mijn mail aan hen werd doorgestuurd naar Cor Vos, de oprichter van de zeer nuttige website zwaluwsestambomen.nl. Cor bleek toevallig dezelfde voorouders als ik te hebben. Zijn grootvader Jan was namelijk een broer van mijn overgrootvader Hendrik. Over het logement van

Waar het logement van Jan Willemse zich bevond

Nadat ik ontdekte dat mijn oudgrootvader Jan Willemse een goed bedeelde logementhouder was, wilde ik vanzelfsprekend weten waar in Lage Zwaluwe het logement zich ooit bevond. Dit bleek lastiger dan gedacht. Ik vind het sowieso opvallend hoe ingewikkeld deze tak is, helemaal als je je bedenkt dat de familie den Rooijen honderden jaren in hetzelfde

500 jaar den Rooijens in (Lage) Zwaluwe

Een aantal maanden geleden, ik was nog maar net met mijn vaders stamboom bezig, reed ik samen met mijn moeder langs het treinstation van Lage Zwaluwe. Vanuit de trein zagen we alleen maar groen. Hardop vroegen we onszelf af waar in hemelsnaam de huizen en mensen zich bevonden. Even grapte mijn moeder: “Zullen we uitstappen

Ome Bart woonde in de Koningswei

In oktober vertelde ik al dat het oudste kind van mijn overgrootouders bij Wilhelmus’ broer Jan Frans van Laarhoven opgroeide. Ome Bart, zoals wij Embertus Joannes noemden, stond op de gezinskaart inderdaad als ‘pleegkind’ vermeld. Vele jaren later werd hij ingeschreven in Dordrecht, toen zijn moeder inmiddels was hertrouwd met Martinus Jansen. Later zou ome

Waar de slagerij van Kroonen zat

Afgelopen donderdag ging ik op visite bij de kleinzoon van Arend Kroonen, mijn overgrootvaders broer. Ik interviewde de 91-jarige Arend de Kok uitgebreid over de slagerij, waarvan ik maar niet kon achterhalen waar deze precies gezeten heeft. De Riedijk is immers drastisch veranderd en herbouwd, waardoor het pand in mei 1971 verdween. Maar ik vond