Een brief van mijn opa uit Wiesbaden

Het is alweer een jaar geleden dat ik van damspelhistoricus en denksportfilosoof Arne van Mourik een aantal scans toegestuurd kreeg. Hij was tijdens onderzoek brieven tegengekomen van mijn opa’s veel te vroeg overleden broer. Cas was damkampioen, kreeg tuberculose en schreef vanuit het sanatorium verschillende brieven. Van de week ontving ik weer een mail van

Mijn oma herkende me niet meer

Afgelopen paasweekend was een weekend dat ik liever niet had meegemaakt. Voor de allereerste keer herkende mijn oma me niet meer. En dat vond ik ongelooflijk pijnlijk en confronterend. Sinds enige tijd lijdt mijn oma aan een vorm van dementie. Ik hoorde de verhalen van mijn familie en geloofde deze natuurlijk wel, alleen als ik

Oorlogse aantekeningen over mijn opa

Vorige week ontving ik van de International Tracing Service (ITS) verschillende documenten over de broer van mijn ene oma en de broer van mijn andere oma. Beide keren werd ik behoorlijk teleurgesteld. Ik dacht veel meer te weten te komen. “Verwacht er maar niet te veel van”, zei mijn moeder daarom over de documenten met

Oproep: Wie was deze Adriana Helena van der Linden?

Even dacht ik dat mijn vaders moeder als pubermeisje in Huize Avondzon kwam te werken en te wonen. Nader onderzoek sloot dit echter uit. Adriana Helena van der Linden woonde namelijk tot en met 1968 in dit verpleegtehuis en vertrok daarna naar het Kromhout. Mijn vader was destijds al 11 jaar en heeft nooit op

Nieuwe informatie over Adrianus van der Linden in Duitsland

Meer dan een jaar geleden ontdekte ik dat de broers van mijn vaders moeder tijdens de Tweede Wereldoorlog in Duitsland overleden. Hierop besloot ik de International Tracing Service te contacteren en beide dossiers op te vragen. Afgelopen week ontving ik de stukken met betrekking tot Adrianus van der Linden, mijn oma’s halfbroer. Aan de hand

Nieuwe informatie over ome Lowie in Duitsland

Vorig jaar maart nam ik contact op met de International Tracing Service (ITS). Ik wilde meer te weten komen over de oorlogse tijden van mijn opa, mijn oma’s broer en de twee broers van mijn andere oma. Doorgaans duurt het zeker zo’n twee jaar voordat je een reactie krijgt; de instantie krijgt namelijk ontelbare verzoeken

Ik doe het even wat rustiger aan

Toen ik aan mijn familieonderzoek begon, realiseerde ik me maar al te goed dat ik aan een interessante maar tijdrovende klus begon. Wat ik echter niet kon weten, is dat genealogie zo verslavend werkt. Ondanks dat mijn voorouders vooral armoedzaaiers waren, is er ontzettend veel over hen bewaard gebleven. Dit maakt het hele onderzoek natuurlijk