De 10 boeken die ik in november las

Toen ik op 1 november aangaf er twee maanden tussenuit te gaan, vertelde ik meteen dat ik vooral lekker op de bank wilde gaan zitten. Met een kop thee en een stapel boeken. En zo geschiedde. Ondertussen hield ik wel stiekempjes voor je bij welke boeken ik las om zo een aantal aanraders met jou te kunnen delen. Hierbij heb ik natuurlijk gekeken naar de raakvlakken met mijn blog: ze gaan over familie, over geschiedenis of over allebei. Maar soms ook gewoon eventjes helemaal niet, want ik heb natuurlijk ook andere interesses, zoals beeldvorming, duurzaamheid en thee.

Ik ga de onderstaande boeken geen sterren geven, want wat is nou ‘goed’, ’mooi’ of ‘lelijk’? Met die begrippen kan ik niet zo veel. Om verschillende redenen vond ik het prettige boeken om te lezen en wie weet jij ook. En daarom zal ik slechts zinnen citeren die ik het citeren waard vind. Op één boek na 5 stuks per boek. Om je alvast een indruk te geven.

Trouwens, ik deel de boeken op volgorde van lezen. Het is dus géén top 10. 🙂

Heb jij nog aanraders? Noem ze dan vooral. Ik lees alleen géén fictie.

Fijn weekend!

Het dorp door Wim Daniëls

“Het meest intrigerende van een kerk in een dorp is het kerkhof dat ernaast ligt. In een stad liggen de kerkhoven in veel gevallen niet naast een kerk. De grond in het centrum van een stad is duurder dan in een dorp en daardoor eerder bestemd voor de levenden dan voor de doden.”

“Vrijwel alle dorpen hebben een Dorpsstraat, al wordt die soms met één ‘s’ minder geschreven, als Dorpstraat. De Dorpsstraat is de centrale straat in een dorp.”

“Het mooist zijn de autovrije pleinen en brinken die omzoomd zijn met bomen, lindebomen bijvoorbeeld, waar je onderdoor kunt lopen in rustige pas, met de handen op de rug, de ene hand liggend in de andere, al lijkt dat een vaardigheid te zijn die vrijwel niemand meer meester is.”

“In een stad vlakt alles en iedereen af; in een dorp wordt alles en iedereen juist uitvergroot.”

“Een stad vergeet zijn doden.”

De Bananengeneratie door Pete Wu

“Maar zelf — macht der gewoonte — negeer ik andere Chinese Nederlanders altijd een beetje, misschien uit angst dat mensen denken dat we bij elkaar horen.”

“Opwaartse mobiliteit is de natte droom van elke Chinese migrantenouder: dat je kind het beter doet dan jij, en een betere opleiding volgt om niet twaalf uur per dag te hoeven werken zoals jij.”

“Toen ik ontdekte dat ik op mannen viel, volgden jaren van leugens en geheimen, van stiekeme blikken. Ik bleef bij homo’s uit de buurt, ik ging niet naar feestjes, deed niet aan Grindr, bang dat ik werd geassocieerd met alle stereotiepe ideeën over homo’s: dat ze vrouwelijk zijn, oversekst, vies en niet Disney-romantisch, alle ongenuanceerde dingen die mijn vader zei wanneer we naar de televisie op de gang keken.”

“Ironisch, subtiel en casual: waarom is discriminatie van Chinezen in de ogen van niet-Chinezen minder erg dan discriminatie van andere groeperingen?”

“Het is nogal ingewikkeld, daarbinnen mijn hoofd.”

Het boek waarvan je wilde dat je ouders het hadden gelezen door Philippa Perry

“Je hoeft niet alles te doen dat jou is aangedaan, je kunt de dingen die beroerd uitpakten ook gewoon laten. Als ouder, of aanstaande ouder, kun je je eigen jeugd tegen het licht houden en verkennen, nadenken over wat jou is overkomen, hoe je je daarbij voelde, toen en nu, en na dat te hebben ontleed en bekeken, stop dan alleen dat terug waar je daadwerkelijk iets aan hebt.”

“Als je af en toe even stilstaat bij hoe je jezelf als baby of kind op die leeftijd zou hebben gevoeld, leer je ook meer begrip op te brengen voor je kind.”

“Niet de breuk is belangrijk, maar het herstel.”

“Een kind, zelfs een volwassen kind, kan er heel veel aan hebben als een ouder iets herstelt.”

“Het negeren of ontkennen van wat kinderen voelen kan uiteindelijk hun geestelijke gezondheid schaden.”

Alle voetnoten door Arnon Grunberg

“Zoals de cultuurpessimist naar de samenleving kijkt, zo kijk ik naar sport: alleen de misstanden interesseren me. […] De wereld gaat aan commentaar ten onder.”

“Iedereen denkt goed en volledig geïnformeerd te zijn. Slecht en onjuist geïnformeerd zijn altijd de anderen. Eigen bronnen deugen altijd. […] Iedereen denkt altijd te weinig te verdienen of op zijn best precies genoeg. Te veel verdienen altijd de anderen.”

“Hoeveel identiteiten heeft de mens nodig? Het is niet alleen immigratie die ervoor zorgt dat wij niet meer goed weten wie wij zijn. […] We zullen eraan moeten wennen dat onze identiteit niet gebaseerd is op afkomst, maar op een verlangen.”

“Is gebrek aan zin in seks een afwijking? […] Door lezingen weet ik dat niet seks, maar het gebrek eraan taboe is. Wanneer je begint over het seksloze huwelijk, gaan mensen onrustig op hun stoelen heen en weer schuifelen.”

“Mij is het om het even of mensen in hun woonkamer God aanbidden of een orgie organiseren met veertien dwergen, zolang de wet niet wordt overtreden. Iedereen heeft recht op zijn eigen dwalingen.”

Die van die van u door Annie M.G. Schmidt

Doosje
Ik ben zo bang dat je strakjes verdwijnt,
vervaagt in mist en dan nooit meer verschijnt,
oplost in zonlicht of smelt in de regen,
ja, dat komt voor en wat doe je ertegen?
Wegvliegt door ’t raam als een heel domme vlinder,
hoge beloning voor Eerlijke Vinder.

Ik zou je het liefste in een doosje willen doen
en je bewaren, heel goed bewaren.
Dan zou ik je verzekeren voor anderhalf miljoen
en telkens zou ik eventjes het doosje opendoen
en dan strijk ik je zo zachtjes langs te haren.
Dan lig je in de watten en niemand kan erbij,
geen dief die je kan stelen, je bent helemaal van mij.
Ik zou je het liefste in een doosje willen doen
en dan telkens even kijken,
heel voorzichtig even kijken,
en dan telkens even kijken
en een zoen.

Je mag er eventjes uit, elke dag.
Zeker dat mag. Ja, een uurtje, dat mag.
Laten we zeggen: naar ’t Vondelpark, even,
alleen om de eendjes wat eten te geven.
Maar ‘k hou je vast, ook tegen je zin
en na een uur ga je ’t doosje weer in.

Mijn oom
Mijn oom is uit nieuwsgierigheid gestorven,
hij vroeg zich af wat men hem hierna bood.
Hij kon niet langer wachten, op een morgen
was hij dood.

Tevoren zwoer hij bij mij te zullen komen
gezuiverd van der aarde lust en nijd,
om mij te duiden wat de macht hierboven
hem had bereid.

En op een avond, wel wat ongelegen,
toen ik bij vruchtenwijn en vrienden zat,
(wij speelden bridge, en ik het juist gegeven)
verschijn mijn oom door ’t sleutelgat.

Ik vroeg hem fluisterend, om niet te storen,
of hij het prettig vond om dood te zijn.
Hij schudde wat ter hoogte van mijn oren
zijn hoofd had kunnen zijn.

Mijn partner, ongeduldig, bood twee ruiten.
Ik moest mijn oom helaas weer laten gaan.
Ging hij weer door het sleutelgat naar buiten?
… Ik neem het aan.

DIT: Bali Backyard Building door Dennis Storm

“Onze hobby’s zijn een deel van onszelf dat we niet moeten verstoppen of geheimhouden, maar waar we juist over moeten durven praten. Er is namelijk níets leukers. Geld, je kantoorbaan, de krant van gisteren? Lekker boeiend. Vertel me waar je naar verlangt wanneer je tijdens de zoveelste nutteloze vergadering zit te dagdromen.”

“Natuurlijk hebben we heus wel door dat we in het westen steeds onpersoonlijker worden. Smartphonezombies in het straatbeeld, complete gezinnen die in een restaurant gezellig ieder voor zich naar hun eigen iPad staren.”

“Och, we zijn zo druk! Mediteren, geen tijd voor. Keertje extra sporten, geen tijd voor. Spontaan uit eten, geen tijd voor. En een hobby? Geen tijd voor!”

“Even geen smartphones.”

“Vergis je niet in het waardevolle gevoel van dat verlangen. Het is de wil om alles wat zogenaamd belangrijk is even los te laten en je tijd te besteden aan datgene wat je het liefste doet. Het is het gevoel dat in het westen helaas vaak vervaagt met de jaren en ingeruild wordt voor de jacht op geld, succes en het behagen van een baas.”

Niemand is te klein om het verschil te maken door Greta Thunberg

“Voor mij is dat zwart-wit. Er zijn geen grijsgebieden als het om overleven gaat. Óf we leven voor als beschaving, óf niet.”

“Mocht ik honderd worden, dan leef ik in het jaar 2103 nog steeds. Als je nu aan ‘de toekomst’ denkt, denk je niet verder dan het jaar 2050. In het beste geval zit tegen die tijd nog niet eens de helft van mijn leven erop. Wat gebeurt er daarna?”

“Jullie zeggen dat jullie meer van je kinderen houden dan van wie ook. En toch pakken jullie ze hun toekomst af.”

“Ik wil dat jullie in actie komen alsof ons huis in brand staat. Want het staat in brand.”

“Ik heb in de krant gelezen dat sommige partijen niet eens willen dat ik hier vandaag sta, omdat ze vooral niet over de afbraak van het klimaat willen praten. Maar jullie moeten naar ons luisteren, naar ons die niet mogen stemmen. Jullie moeten voor óns stemmen, voor jullie kinderen en kleinkinderen.”

Handboek voor de soloreiziger door Sarah Reid

“Soloreizen is de ultieme zelfverwenning, want alles draait om jou.”

“Wanneer je je niet naar anderen hoeft te schikken, wordt je persoonlijke reisstijl duidelijk.”

“Er zijn weinig grotere beledigingen voor de soloreiziger dan met een singlereistoeslag te worden geconfronteerd.”

“Afscheid nemen van overbodige spullen kan aardig wat geld opleveren.”

“Hoewel unpluggen tijdens een vakantie misschien je reislust prikkelt, is het een goed idee om regelmatig contact op te nemen met het thuisfront. Dit is niet alleen belangrijk om je sociale netwerk te onderhouden, maar ook voor je veiligheid.”

Passie voor thee door Louise Cheadle en Nick Kilby

“Het kleine theeblaadje heeft wereldwijd veel invloed gehad. Eigenlijk is het het op een na meest genuttigde drankje van de wereld; water staat op nummer één.”

“Thee verenigt de wereld; het wordt gedronken om mensen samen te brengen, om ons te kalmeren, om ons op te peppen, om een crisis te verzachten en om een samenzijn te vieren.”

“Eigenlijk moeten we de Nederlanders bedanken, want zij waren de eersten die thee naar Europa brachten, in 1610 om precies te zijn, en het was een groene thee uit Japan.”

“De opgelegde hoge heffingen en de groeiende populariteit van thee leidden natuurlijk tot een zwarte markt. De smokkel van thee groeide tot een punt dat er meer thee werd gesmokkeld dan dat er legaal werd geïmporteerd.”

“Men laat de theestruiken groeien totdat ze ongeveer 1 meter hoog zijn en dan worden ze op die hoogte gehouden zodat de pluk vergemakkelijkt wordt.”

Uit verre landen door Menno van der Laan

“Indië was mooi, Indië was intrigerend. Én Indië was het land waar tientallen gewilde producten gehaald konden worden. Thee was er daar één van.”

“De Nederlander is met 722 gram thee oftewel 90 liter per jaar een gemiddelde drinker.”

“Een kleine groep welgestelde burgers nuttigde in de zeventiende eeuw thee ook als lekkernij. Voor hen hoorde theedrinken bij een aangename visite, waarbij lofgedichten in het Latijn en Grieks werden gereciteerd. Zo wilden ze aantonen over intelligentie en een ontwikkelde smaak te beschikken.”

“Zo’n theekransje begon met het proeven van verschillende theesoorten. Op tafel stonden verschillende theebusjes en een komfoor met heet water. Ieder had zijn eigen porseleinen trekpotje waarin de thee werd gezet. Om goed te kunnen proeven, had je wel een beetje ‘theeverstand’ nodig. Het oordeel moest worden vervat in termen als ‘opdrogend’, ‘toenijpend’, ‘hartsterkend’ of ‘wat flauw’. Men maakte er bijna net zo’n theater van als op sommige wijnproefavonden van tegenwoordig!”

“Rijke families hadden hun theekoepel of theehuisje. Meestal stonden ze in de tuin. Sommige waren gebouwd als Chinese tempeltjes. Hier trok de hele familie zich terug om gezellig in gezinsverband thee te drinken. Daarbij mocht met wel gezien worden! Theekoepeltjes stonden dan ook bij voorkeur aan een stroompje, kanaaltje, of riviertje.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *