Welke landen staan er op mijn bucketlist?

Ik ben een kind van twee mensen die beiden absoluut niet graag reisden. Mijn moeder had op zich wel meer van de wereld willen zien, denk ik, maar zij was net als mijn vader bang. Bang om neer te storten, bang om zich niet verstaanbaar te kunnen maken. Van beide angsten heb ik gelukkig totaal geen last. Ik geloof dat reizen per vliegtuig veiliger is dan met een tourbus; vliegen voelt voor mij als reizen per trein. En in Japan bijvoorbeeld — waar men écht geen Engels kan — wist ik met gemak te overleven.

Maar goed, doordat ik niet werd opgevoed met een passie voor reizen, kwam ik in mijn jeugd niet verder dan de camping in Noord-Brabant. Ik hoorde vriendinnetjes vol enthousiasme vertellen over hun reizen naar verre oorden, iets waarover ik alleen maar kon dromen. Hierdoor had ik al vrij snel last van fear of missing out, oftewel de angst vele mooie dingen te moeten missen.

Toen ik mijn eerste centen ging verdienen, lukte het me echter niet om te sparen. Ik was verslaafd aan het kopen van cd’s, van ieder salaris bleef maar weinig over. Door de komst en aanwezigheid van het internet en het (illegaal) downloaden van muziek, verdween weliswaar mijn koopverslaving maar moest ik het ook enige tijd zien te redden met een bijstandsuitkering. Het aantal landen dat ik in mijn jonge leven bezocht bleef hierdoor alsnog beperkt.

De tekst gaat verder onder de foto.

Gelukkig heb ik nooit schulden gemaakt, maar rode cijfers waren mij daarentegen lange tijd niet vreemd. Sinds ik het minimalisme heb omarmd, ging het steeds beter met mijn portemonnee. Tijdens en na mijn studie aan de Universiteit van Amsterdam werkte ik respectievelijk bij het Joods Historisch Museum en Museum Ons’ Lieve Heer op Solder. Mijn levensstijl was destijds al zo minimalistisch geworden, dat sparen nog net geen tweede natuur werd.

Tegenwoordig heb ik mijns inziens een verstandige houding: mijn geld maak ik alleen nog op aan vaste lasten, boodschappen en reizen. Ik wijk hier maar nauwelijks van af. Zelden zit ik in een restaurant of koop ik iets wat ik eigenlijk niet nodig heb. Ik ben me er te erg van bewust dat ik een behoorlijke schade in te halen heb. Om diezelfde reden heb ik mezelf een doel gesteld: in mijn 40ste levensjaar wil ik 40 landen hebben bezocht. Ik heb dus nog 5 jaar de tijd om 22 ‘nieuwe’ landen te bezoeken.

De tekst gaat verder onder de foto.

Bij sommigen komt dit over als een vreemd doel, want waarom zou je al die landen bezoeken? Ik vind 40 landen eigenlijk wel meevallen. Als je Instagram moet geloven zijn er heel wat influencers van mijn leeftijd of jonger die druk bezig zijn met het afvinken van álle landen. Die behoefte heb ik totaal niet. Er zijn aardig wat landen waar ik nooit naartoe zou willen. Sterker nog, die lijst is veel langer dan mijn bucketlist, haha!

Toegegeven, 22 landen in 5 jaar tijd klinkt veel en ietwat ambitieus. Toch is het wel een haalbaar aantal. Als ik bijvoorbeeld naar Wenen ga, wil ik met de trein naar Bratislava. Op die manier bezoek ik twee landen in zeer korte tijd. Daarnaast zal ik natuurlijk ook landen bezoeken die niet op mijn lijstje staan maar wel relatief dichtbij zijn, zoals bijvoorbeeld Noord-Ierland of Hongarije. Tevens overnachtte ik het afgelopen jaar voornamelijk in hostels, om zo de kosten te drukken. Er ging letterlijk een wereld voor me open en dus zal ik dit blijven doen.

De tekst gaat verder onder de foto.

Ik bezocht trouwens de volgende 18 landen: België, Bulgarije, Denemarken, Duitsland, Engeland, Finland, Frankrijk, Ierland, IJsland, Israël, Italië, Japan, Marokko, Schotland, Spanje, Tsjechië, Vaticaanstad en Zweden.

Op dit moment zou ik eigenlijk in Taiwan zijn, maar door mijn vaders onverwachte overlijden voelde ik me genoodzaakt die reis te annuleren. En dus staat dit eiland tussen de 9 andere niet-Europese landen die ik het allerliefst wil bezoeken: Argentinië, Canada, China, Jordanië, Libanon, Suriname, Taiwan, de Verenigde Staten, Zuid-Afrika en Zuid-Korea.

Mijn verjaardag vier ik volgend jaar in New York, dus dan kan ik ook de Verenigde Staten afvinken. De ticket en overnachtingen zijn geboekt! 🙂

En de 9 Europese landen die op mijn lijstje staan, zijn: Estland, Griekenland, Noorwegen, Oostenrijk, Polen, Portugal, Slovenië, Turkije en Zwitserland.

De tekst gaat verder onder de foto.

Vanaf nu wil ik voorlopig alleen naar landen waar ik nog niet ben geweest. Sommige daarvan zijn om de hoek (Oostenrijk, Noorwegen), sommigen zijn ver weg (Taiwan, Zuid-Korea). Sommige landen wil ik voor de stad bezoeken (Istanbul, Krakau, Wenen), sommige landen eerder voor de natuur (Taiwan, Jordanië, Noorwegen).

De komende tijd ga ik langzaampjes wat tripjes boeken, want ik wil mijn best gaan doen om die 40 landen vóór april 2025 te halen. Overigens stelde ik dit doel puur en alleen om mezelf uit te dagen vaker te reizen, en daar ook voor te blijven sparen. Ik hoef niet interessant te doen. Op Instagram zit ik niet, op verjaardagen kom ik niet.

Hoeveel landen heb jij in totaal bezocht? Ben je al in de landen geweest waar ik het liefst naartoe wil? En welke landen staan er nog op jouw bucketlist?



Voor deze blogpost zocht ik mijn oude foto’s op van het mooiste land waar ik tot nu toe ben geweest: IJsland.

Reacties op “ Welke landen staan er op mijn bucketlist? ”
  1. He Leo

    Ik ben al naar Kroatië Slovenië Hongarije Spanje Cyprus Malta Macedonië Oostenrijk Italië Tsjechië en hoop nog meer landen te gaan bezoeken maar wat een mooie doel om dit voor mekaar te krijgen hoop dat het je gaat lukken gr Michelle

    1. Goedendag Michelle, je moet jezelf soms uitdagen 🙂 Nu kan ik het nog doen, niemand heeft mij beloofd dat ik heel oud word. Welke landen staan hoog op jouw bucketlist? Groeten, Leo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *