Ik ben een alleengeboren tweeling, dus ik ervaar gemis

Als kind vroeg ik regelmatig waar mijn broer of zus was, of ik zei dat ik er graag eentje wilde. Mijn moeder werd er gek van. Op een gegeven moment heeft ze me verteld dat ik een alleengeboren tweeling ben, dat haar baarmoeder het andere kindje afstootte, en dat ik daardoor die ene broer of zus zo miste.

Ik heb het altijd lastig gevonden om het enige kind te zijn. Eigenlijk al mijn hele leven word ik geplaagd door een sluimerend gevoel van eenzaamheid en gemis. Doordat mijn vader op 31 augustus overleed en ik de weken erna — samen met mijn moeder — enorm alleen heb ervaren, speelde het gemis van die ene broer of zus bewust en onbewust weer enorm op. Mensen die ik erover sprak en die niet weten dat ik een alleengeboren tweeling ben, stelden me gerust door te zeggen dat je ook aan een broer of zus geen donder kunt hebben. Ze spraken uit ervaring, zeiden ze. Ik weet natuurlijk ook wel dat het hebben van een broer of zus niet per se koek en ei is, maar het neemt niet weg dat ik heel erg het gevoel heb er alleen voor te staan.

Dat ik een broer of zus mis om mee te delen.

Dat ik iemand mis die hetzelfde naar mijn ouders kijkt.

Dat ik iemand mis die mijn verdriet écht snapt.

Dat ik iemand mis die mijn positie snapt.

Dat ik iemand mis.

De emoties die ik door het alleengeboren zijn ervaar, kwamen er gisteravond uit. Tijdens De Beste Zangers van Nederland staat het thema ‘familie’ regelmatig centraal. De liedjes gaan over een overleden oma of over gescheiden ouders. Allemaal mooi en emotioneel. Maar toen Floor Jansen gisteravond het nummer ‘Winner’ voor Tim Akkerman zong, brak ik. Tranen stroomden rijkelijk over mijn wangen. Akkerman schreef het nummer voor zijn invalide broer en huilde voor het eerst sinds zeer lange tijd, zo vertelde hij. Een prachtige vertolking die ik jullie niet wil ontnemen.

De tekst gaat verder onder de video’s en de songtekst.

En zo klinkt het origineel.

De tekst vind ik prachtig. Had ik maar een broer die dit tegen me zei…

Winner

We’re not different now
And to me you’re just the same
And if it takes a while
There’s no shame
No one to blame

You set your mind in you
Play the game, and overcame
Look at you now, what you became

There’s a start at the finish
It’s not a given
But you’re a winner
Nothing can beat you down
Feel your heart beating
It’s your rhythm
You’re a winner

I remember it all
The memories
It never fades
Two boys growing up
The stories they make
They were never afraid

There’s a start at the finish
It’s not a given
But you’re a winner
Nothing can beat you down
Feel your heart beating
It’s your rhythm
You’re a winner

There’s a start at the finish
It’s not a given
But you’re a winner
Nothing can beat you down
Feel your heart beating
It’s your rhythm
You’re a winner

Raise your hand,
Raise your hand,
Raise your hand,
‘cause You’re a winner

Raise your hand,
Raise your hand,
‘cause You’re a winner

Lijst met kenmerken

Tot vanmorgen had ik eigenlijk nooit eerder een lijst met kenmerken opgezocht. Ik ben sowieso geen voorstander van kenmerken, symptomen en kwaaltjes opzoeken. Ik ben immers geen dokter of psycholoog. Daarnaast kunnen veel dingen ook ergens anders door komen. Houd dit dan ook altijd in je achterhoofd. 🙂 Ook bij het lezen van de onderstaande lijstjes, die ik hier en hier vond en waarin ik me heel sterk herken. In mijn geval kán het zijn dat ik deze gewoontes heb ontwikkeld doordat ik als alleengeboren tweeling door het leven ga. Wie zou het zeggen.

Bij mijn moeder ging het inderdaad om een “miskraam, maar de zwangerschap bleef”. In de kenmerken bij of rond de bevalling herken ik niets, maar een van mijn eigen fysieke kenmerken las ik wel terug: ambidextrie, oftewel tweehandigheid. Hoewel ik schrijven eigenlijk altijd met rechts doe, kan ik ook met links schrijven. Verder doe ik alles met beide handen. Een kopje vasthouden meestal met rechts, deuren openen vrijwel altijd met links. En zo kan ik nog tig voorbeelden noemen. Mijn rechter hand is hoe dan ook maar een tikkeltje dominanter.

Terwijl ik de lijst van emotionele, mentale en gedragsmatige kenmerken doornam, was ik ontzettend verbaasd. Niet alleen omdat ik bijna alle punten kon afvinken, maar ook omdat de meeste kenmerken vooral in mijn jeugd — voor het gemak — werden gekoppeld aan mijn homoseksuele geaardheid, mijn vrouwelijke trekjes en het graag alleen willen zijn. Nu zie ik dat het dus (óók) kan liggen aan het feit dat ik een alleengeboren tweeling ben.

Het heeft blijkbaar een grotere impact op mijn leven dan ik aanvankelijk besefte. Heeft het achteraf gezien mijn leven voor een groot deel beïnvloed?

Ik ben even in de war.

Emotionele kenmerken

• De dood spreekt je aan, of je bent er heel bang voor of juist helemaal niet (in mijn gevoel helemaal niet);
• Je bent snel gekwetst als een ander jouw behoeften niet ziet;
• Hooggevoeligheid;
• Je voelt je snel schuldig;
• Afscheid nemen heb je moeite mee; op feestjes wacht je tot je de laatste bent of je gaat er in het geniep vandoor (in mijn geval tot het laatste blijven);
• Plotselinge aanvallen van lage eigenwaarde kunnen je overvallen;
• Innerlijk ervaar je altijd een bepaalde onrust;
• Je hebt veel ruimte nodig maar durft die vaak niet te nemen (ik durf ‘m gelukkig wel te nemen);
• Al heel jong voelde je je anders dan anderen.

Van de bovenstaande lijst liet ik er maar één weg, namelijk:
• Afstand doen van een knuffel vind je moeilijk of is gewoonweg niet mogelijk.

Mentale kenmerken

• Je persoonlijkheid bestaat uit contrasten; je bent heel verlegen maar staat ook graag in het middelpunt (klopt, daarom noem ik mezelf een extraverte introvert);
• Altijd maar een nieuwe uitdaging of ervaring zoeken;
• Teveel tegelijk willen doen;
• Al heel je leven ben je op zoek, maar niets brengt je voldoening;
• Je bent perfectionistisch en tegelijkertijd heel slordig (dat laatste deel klopt bij mij absoluut niet);
• In een groep voel je je verantwoordelijk voor het welzijn van de anderen;
• Je bent een man met een sterke vrouwelijke kant of een vrouw met een sterke mannelijke kant (nou, ik zei het hierboven al!);
• Goed kunnen ordenen is niet jouw ding of je bent juist heel structureel tot op het irritante af bijna (dat laatste dus, haha);
• Makkelijk allerlei zaken opstarten; afmaken is een andere zaak;
• Even aantallen (of drietallen), daar heb je iets mee (haha, deze moet mijn moeder lezen, ze wordt gek van mijn ‘tic’);
• Veel energie steken in zoeken zonder te weten wat je eigen zoekt.

Ik moest even opzoeken wat het inhield, maar deze moest ik achterwege laten, omdat ik mezelf er niet in herken:
• Innerlijke saboteurs zijn je beste vrienden; je bent er heel erg kwaad op en tegelijkertijd kun je ze niet missen.

Welke ik ook niet overnam:
• Je spreekt graag in de wij-vorm (gewoon niet van toepassing);
• Etiquette en ‘hoe het hoort’ ben je heel gevoelig voor (hier schop ik al mijn hele leven enorm tegenaan, waardoor ik werd gezien als een opstandige puber, moet-ie daardoor misschien juist in het lijstje?);

Gedragsmatige kenmerken

• Je kunt geen genoeg krijgen van je eigen spiegelbeeld of je hebt juist een hekel aan spiegels (ik háát ze);
• Moeite met communicatie, vooral met mensen die dichtbij staan. Neiging om ze van je af te duwen. (ik ben communicatief sterk, maar ook een kei in het van me afduwen van mensen, dus: check!);
• Al van kinds af aan dingen of personen moeten loslaten in je leven (mijn moeder is een opruimgoeroe én ik was voor mijn 18e al de tel kwijt wat begrafenissen betreft);
• Foto’s, je wilt er niet opstaan en maakt ze liever zelf óf je moet op elke foto staan en kunt uren naar jezelf kijken (absoluut dat eerste, want spiegels haat ik ook, remember?);
• Als kind had je ingebeelde speelvriendjes en speelde je twee personages tegelijk (wow, schokkend, inderdaad, nu je het zegt);
• Financieel heb je nooit echt tekort maar ook nooit over; als er al eens veel geld binnenkomt, dan is het er doorheen voor je het weet (hoe kóm je erbij, haha);
• Je draagt graag een (grote) rugzak of handtas met je mee met allerhande (overbodige) zaken.

Welke ik niet overnam:
• In een partner zoek je een soulmate. Tegelijk doe je alles aan om de relatie te laten mislukken (in de liefde ben ik een flop, ik begin er niet eens aan zodat het niet kan mislukken — ik weet dus niet hoe ik ben op dit vlak);
• Gordijnen moeten dicht als het donker is en mensen je vanaf de straat kunnen zien; een zwart gat is naar om in te kijken (ik kan me hier gewoon te weinig bij voorstellen);
• Rommel verzamelen ben je een kei in, vooral papier en plastic zakken (vroeger had ik wel echt enorm veel papier, maar sinds een aantal jaar ben ik zeer overtuigd minimalist, dus misschien moet-ie eigenlijk wél in het lijstje).



Zie voor meer informatie:
https://www.stichtingatn.com
https://www.alleengeborentweelingen.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *