Schrijven maakt me het gelukkigst

Het is vandaag precies een jaar geleden dat ik een bericht plaatste waarin ik aangaf op zoek te zijn naar werk. Kort daarvoor haalde ik mijn familieonderzoek offline en veranderde mijn website in een portfolio, zodat ik op zoek kon gaan naar opdrachtgevers en dus mijn journalistieke werkzaamheden na drieënhalf jaar pauze kon hervatten.

Doordat ik in korte tijd geen opdrachtgevers wist te vinden en ik geen zeeën van tijd had, parkeerde ik het plan voorlopig. Nu, slechts een jaar later, verhuis ik terug naar Dordrecht en moet ik opnieuw op zoek naar een baan. Hiermee speelt het idee weer op om toch terug de journalistiek in te gaan.

Schrijven en verhalen doorvertellen maakt me gewoon het allergelukkigst, ook als ik daardoor op droog brood moet leven. En dus kan ik me er maar beter aan toegeven.

Mijn familieonderzoek zal ik overigens niet nog eens offline halen. Ik heb in plaats daarvan een nieuw menuutje op deze website aangemaakt, waar mijn toekomstige opdrachtgevers mijn werk en visie kunnen terugvinden.

In mijn vorige publicaties draaide het vooral om het Midden-Oosten, migratie en diversiteit. In mijn nieuwe publicaties zou ik het dichter bij huis willen zoeken, bijvoorbeeld microgeschiedenis. Ik wil Nederlandse portretten maken waarbij ik probeer te achterhalen wat men beweegt, welke elementen van grote invloed zijn (geweest) in iemands leven. Daar is inderdaad geen droog brood mee te verdienen, zou je zeggen, maar de journalistiek is sowieso geen vetpot. ’t Is best wel armoede eigenlijk.

Het klinkt cliché, maar ik heb liever minder geld en leuk werk dan andersom.

Overigens voelt het nu al alsof ik de juiste keus heb gemaakt, want ik heb mijn eerste artikel al ingeleverd, ben de komende weken de redacteur van een in het najaar te verschijnen historische roman over Dordrecht, zal in de herfst de hoofdgast zijn tijdens twee radioprogramma’s én ben gevraagd om namens mijn project ’t Dordrecht van toen subsidie aan te vragen bij de gemeente Dordrecht. Daarnaast heb ik nog een ander concreet idee, waarover ik nog niets zal verklappen. Het enige dat ik zeggen kan, is dat het veelomvattend is.

Kortom: ik krijg het de komende maanden drukker dan gehoopt en dus zal ik voorlopig weinig aan mijn familiegeschiedenis doen.

Tot snel!

P.S.: Ben je of ken je iemand die journalistieke of eindredactionele opdrachten voor me heeft? Klik dan hier, hier en hier voor meer informatie.

Op de foto: Mijn opa’s oom Wouter Hendrik Jacobus Kroonen in een kermisattractie. De kleinzoon van Wout stuurde me deze foto en vertelde er het volgende bij: “Deze kaart was verstuurd naar A. Kroonen, Riedijk 6 in Dordrecht.” Arend van de slagerij dus, een andere oom van mijn opa.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *