Genealogisch 2019 tot nu toe

Gisteren werd ik geïnterviewd over een stukje familiegeschiedenis. Het was een erg leuk gesprek, maar daarover meer zodra het in de krant staat. Ik blijf me verbazen over het feit dat zoveel mensen hun weg naar mijn blog weten te vinden. Vorig jaar had ik maar liefst 5.500 unieke bezoekers. Dit jaar is het met 1.700 bezoekers tot nu toe een stuk minder druk, maar ik post natuurlijk ook veel minder.

Het ‘dieptepunt’ van de afgelopen maanden was dat ik maar liefst vijf (1, 2, 3, 4, 5) oproepen plaatste, deze zelfs sponsorde via een betaald Facebook-bericht, maar ik nul (relevante) reacties kreeg. Wie zijn toch al die mensen op de foto’s die ik onder ogen kreeg?

Ondertussen is het ook een interessant genealogisch jaar te noemen, hoor. Ik zette een aantal hoogtepunten, hoe verdrietig soms ook, op een rijtje.

Arend werd erkend
Ruim een jaar na de geboorte werd Arend, de broer van mijn overgrootvader, door mijn betovergrootvader erkend. Meteen dacht ik: Dat is twee jaar nadat Maria zwanger raakte, dus is Wouter Hendrik Jacobus vast niet de vader! Toen ik Arends kleinzoon opbelde en mijn vraag aan hem voorlegde, begon hij hard te lachen. Loos alarm!

Kroonen in de Schuitenmakersstraat
Mijn opa groeide op op nummer 2 in de Schuitenmakersstraat. In een piepklein huisje woonde hij met zijn ouders en zijn 7 broers en zussen. In februari vertelde de kleindochter van Matthias Kroonen, mijn overgrootvaders broer, dat haar dochter tegenwoordig in datzelfde huisje woont. Hoe is het toch mogelijk! 🙂

De winkel van mijn betovergrootmoeder
In januari kreeg ik een prachtige foto toegestuurd van mijn betovergrootmoeder Jacoba Candel met naar haar dochter Pieternella Jacoba de Groot. Een zoon van mijn opa’s halfbroer Koos Kleton wist mij te vertellen dat de winkel aan de Dubbeldamseweg gevestigd was. Een juweeltje!

Oorlogsdocumenten van ome Lowie
Vorig jaar maart nam ik contact op met de International Tracing Service. Ik wilde meer te weten komen over de oorlogse tijden van onder meer mijn oma’s broer. Hij werd namelijk gedeporteerd en vastgezet in een strafkamp. Hierover heeft hij echter nooit gesproken nadat hij getraumatiseerd terugkwam. Ik was verrast toen ik in april een inhoudelijke reactie kreeg, maar werd helaas teleurgesteld. Ik kwam namelijk weinig te weten. Het blijft gissen waar en waarom ome Lowie op een wrede manier werd gedeporteerd en te werk werd gesteld.

Waar mijn vaders oma overleed
Hoewel ik eigenlijk met het onderzoek naar mijn vaders kant was gestopt, kwam ik toch te weten waar zijn oma overleed. In rusthuis Eureka in Dordrecht. Het pand staat er nog steeds, en het gekke is: ik ben er jaren geleden zelfs binnen geweest, zonder te weten dat mijn overgrootmoeder daar haar laatste adem uitblies…

Oorlogsdocumenten van Adrianus
In april kreeg ik eveneens de gedigitaliseerde oorlogsdocumenten van Adrianus van der Linden toegestuurd. Hij was de halfbroer van mijn andere oma. Net als bij ome Lowie werd ik ook deze keer teleurgesteld. De documenten vertelden namelijk weinig nieuws. Het enige wat ik te weten kwam is dat hij overleed in een ‘Engelsch hospitaal’ in Münster en dat hij daar maar zes dagen heeft gelegen, tot zijn overlijden. Sjongejonge.

Mijn voormoeder woonde in Amsterdam
Hoewel ik half Brabants en half Zuid-Hollands ben, keek ik toch voor de grap eventjes in de bevolkingsregisters van Amsterdam. Tot mijn verbazing bleek mijn oudmoeder Janna van Megchelen met haar dochter in Amsterdam te hebben gewoond. Ben ik toch een ietsiepietsie Amsterdamsch!

Oorlogsdocumenten van mijn opa
Doordat ik twee keer door het International Tracing Service werd teleurgesteld, verwachtte ik eigenlijk niets interessants over mijn opa te krijgen. Maar wat ik las, kwam veel harder binnen dan ik aanvankelijk had gedacht. De tranen rolden over m’n wangen (nu weer terwijl ik dit typ, haha). Mijn opa bleek te hebben geweigerd om voor de nazi’s te werken, gedroeg zich ‘ongedisciplineerd’, dook onder, werd in bewaring genomen en werd opnieuw te werk gesteld. Zeer indrukwekkend om dit soort documenten over je eigen opa te lezen. De oorlog kwam ineens heel dichtbij.

Een brief van mijn opa uit Wiesbaden
Alsof het nog niet genoeg was, kreeg ik een scan toegestuurd van een brief die mijn opa tijdens de oorlog in Duitsland schreef en naar Nederland stuurde. Hoewel de inhoud verder niet zo interessant voor me was (ik heb namelijk totaal geen verstand van dammen), stond er wel een adres op. Nieuwe informatie!

Foto’s van de familie Kroonen
Last but not least plaatste iemand onlangs een aantal foto’s van de familie Kroonen in mijn Facebook-groep ’t Dordrecht van toen. Gelukkig bleek het familie te zijn. Sterker nog, mijn eigen betovergrootvader bleek ertussen te staan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *